Η ύλωση αυτοανοσίας είναι μια κατάσταση όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στα ίδια κύτταρα και ιστούς του. Αυτό οδηγεί στην πρόκληση φλεγμονής, καταστροφής κυττάρων και συχνά σε αναστολή της φυσιολογικής λειτουργίας των επηρεαζόμενων οργάνων. Οι ύλωσες αυτοανοσίας μπορεί να επηρεάσουν διάφορα συστήματα του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του ανοσοποιητικού, του νευρικού, του αναπνευστικού και άλλων.
Ορισμένα παραδείγματα ασθενειών με ύλωση αυτοανοσίας περιλαμβάνουν:
-
Σκληροδερμία (Systemic Sclerosis): Αυτό το αυτοάνοσο νόσημα επηρεάζει το δέρμα, τα αιμοφόρα αγγεία και άλλα οργανικά συστήματα.
-
Λύκος (Systemic Lupus Erythematosus): Είναι ένα πολύπλοκο αυτοάνοσο νόσημα που μπορεί να επηρεάσει διάφορα όργα, συμπεριλαμβανομένων του δέρματος, των αρθρώσεων, των νεφρών και άλλων.
-
Ρευματοειδής Αρθρίτιδα (Rheumatoid Arthritis): Είναι μια χρόνια φλεγμονώδης αυτοάνοση αρθρίτιδα που επηρεάζει τις αρθρώσεις.
-
Σκλήρυνση σε Πλάκες (Psoriasis): Είναι μια αυτοάνοση δερματική πάθηση που προκαλεί ερυθρότητα και κοκκινίλες στο δέρμα.
-
Σεληνίτιδα (Multiple Sclerosis): Αυτό το αυτοάνοσο νόσημα επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και μπορεί να οδηγήσει σε ποικίλα συμπτώματα.
Η ακριβής αιτία των ύλωσεων αυτοανοσίας δεν είναι πάντα γνωστή, αλλά οι γενετικοί, περιβαλλοντικοί και άλλοι παράγοντες μπορεί να συμβάλουν στην εμφάνισή τους. Η θεραπεία εστιάζει συχνά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στον έλεγχο της φλεγμονής με χρήση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και σε ορισμένες περιπτώσεις, ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.